Praktijk voor Natuurgeneeswijzen Westerwolde

Een bot bestaat uit beenweefsel, dat is samengesteld uit kalk en lijmstof. Kalk zorgt voor de stevigheid en lijmstof voor de buigzaamheid. Bij baby's bestaan de beenderen bijna helemaal uit kraakbeen. Tijdens de groei (tot ongeveer 25 jaar) worden veel kraakbeenstukken vervangen door echte botten. Omdat kinderen nog buigzame beenderen bezitten breken ze veel minder snel een bot bij het vallen dan oudere mensen.

'Os' betekent bot en 'porose' betekent poreus, bros. Iedereen die ouder wordt, krijgt brozere botten. Door het verdwijnen van bepaalde stoffen, waaronder kalk (calcium) neemt de dichtheid van het bot af. Als dit in sterke mate gebeurt, kunnen de botten makkelijk breken. Osteoporose komt vaak voor in de wervels die daardoor verzwakken en inzakken. Mensen die weinig bewegen, hebben vaker last van deze aandoening.Na een lichte belasting kan een wervel inzakken maar dit treedt meestal pas lang (10 à 15 jaar) na de overgang op. Een ingezakte wervel kan hevige pijn veroorzaken maar dit is niet altijd het geval.

Waardoor kan het komen?

Door het verdwijnen van bepaalde stoffen, waaronder kalk, neemt de dichtheid van het bot af. Bot is levend weefsel dat voortdurend wordt afgebroken en weer wordt opgebouwd. Voor het 30e jaar is de opbouw groter dan de afbraak, waardoor het bot steviger wordt en groeit. Gevarieerde calciumrijke voeding en lichaamsbeweging zorgen voor gezonde stevige botten; dit geldt zowel tijdens de opbouwperiode als daarna. Na het 35e jaar wordt de afbraak geleidelijk groter dan de opbouw; daardoor worden de botten minder stevig.

Een botbreuk na het 50e levensjaar, een bestaande wervelbreuk, een (te) laag lichaamsgewicht; erfelijke aanleg, te weinig beweging, medicijngebruik (met name prednison en prednisonachtige stoffen) verhogen de kans op osteoporose.

Ook bepaalde ziekten of aandoeningen, leeftijd, hormoonafwijkingen, een vroege menopauze, onvoldoende calcium en vitamine D en dergelijke factoren spelen een rol bij het al dan niet krijgen van osteoporose.

Bij vrouwen kan de eerste jaren na de overgang het verlies van hoeveelheid bot (botmassa) opeens heel snel gaan, soms 6% verlies per jaar. Na de overgang worden er namelijk nauwelijks vrouwelijke geslachtshormonen (oestrogenen) gemaakt door het lichaam. Deze hormonen spelen een belangrijke rol bij de aanmaak van het bot. Daarnaast worden vrouwen steeds ouder en hebben ze bovendien minder stevige botten dan mannen.
Met een botdichtheidsmelting kan men vaststellen of iemand osteoporose (botontkalking) heeft. De botdichtheidsmeting duurt ongeveer vijftien minuten en wordt uitgevoerd door een doktersassistent.

Heb ik ostoeporose? Doe hier de zelftest

De behandeling van Osteoporose

Door APS therapie, leest u hier verder over de effecten van APS therapie.

Orthomoleculair:

Calcium

Calcium is onmisbaar voor sterke en gezonde botten. Toch zijn naast calcium, wat vooral in zuivelrodukten in grote hoeveelheden voorkomt
andere bouwstoffen heel belangrijk voor de botten. Neem zuivel liefst als karnemelk of yoghurt. Een portie bevat ongeveer 300mg calcium.

Vitamine D

Vitamine D zorgt ervoor dat het lichaam calcium (kalk) uit de voeding kan opnemen en kan gebruiken voor de botopbouw. Voldoende vitamine D krijg je door een combinatie van dagelijkse blootstelling van de huid aan zonlicht en vitamine D in de voeding. Vitamine D-supplementen zijn noodzakelijk voor mensen met osteoporose (20 microgram per dag). Ook andere groepen hebben extra vitamine D nodig.

Vitamine K

Behalve voor een goede bloedstolling blijkt vitamine K ook nodig voor de aanmaak van bepaalde boteiwitten. Goede voeding (veel groente, zuivel) levert voldoende vitamine K. De vitamine wordt ook aangemaakt door bacteriën in de darm.

Vitamine B6, B11 en B12

De vitamines B6, B11, B12 zijn betrokken bij de opbouw en afbraak aminozuren. Aminozuren zijn bouwstenen van eiwitten. De vitamines zijn vooral betrokken bij de omzetting van het aminozuur methionine in cysteïne. Indien de voorziening van een of meer van deze vitamines onvoldoende is, stijgt in het bloed de concentratie van het tussenproduct van deze omzetting, het homocysteïne. Gebleken is dat een verhoogd homocysteïnegehalte een risicofactor is voor het krijgen van hart- en vaatziekten en dat het ook de kans op osteoporose verhoogt. Omdat bij veel ouderen het vermogen om vitamine B12 (in vlees en zuivel) op te nemen is verminderd, is een goede voorziening met vitamine B12 voor ouderen absoluut een aandachtspunt.

Vitamine C speelt een belangrijke rol bij de vorming van bindweefsel.

Silicium (kiezelzuur)

Een belangrijk mineraal voor de botten. Silicium verhoogt de botmineraaldichtheid, het stimuleert de botvormende cellen en het remt de afbraak van botcellen.
Planten zoals brandnetels en heermoes zijn natuurlijke en goedkope bronnen van silicium. Verder zijn gierst en haver goede leveranciers van silicium.
Naarmate men ouder wordt neemt de opname van siliciumverbindingen in het lichaam af.
In een onderzoek op een groep van ca 2900 mensen werd de siliciumopname bepaald en gekeken hoe hun botdichtiheid zich over 5 jaar ontwikkelde. De resultaten toonden een hogere botdichtheid bij diegenen met meer siliciumopname uit voedsel.
(onderzoek door o.a. Harvard University Boston en St Thomas ziekenhuis London)

Soja

Sinds 1966 is er een groot aantal studies verricht naar de relatie tussen isoflavonen uit soja en botontkalking. Het toonaangevende European Journal of Clinical Nutrition publiceerde hierover onlangs een artikel. In een ‘meta-analyse’ werden negen interventiestudies onder de loep genomen met in totaal 432 gezonde deelnemers, allen vrouwen tussen 51 en 63 jaar, waarvan geen enkele vrouw reeds werd behandeld voor osteoporose. Deze vrouwen kregen in de onderzoeken ofwel isoflavonen uit soja, ofwel een placebo toegediend. Vervolgens werd gekeken naar het effect hiervan op botopbouw en botafbraak. De onderzoekers concluderen dat isoflavonen de botopbouw significant stimuleren en de afbraak fors verminderen. Men stelde een positief effect vast op de botten, zowel bij studies met een hoge inname van isoflavonen (meer dan 90 mg per dag) als bij studies met een lagere inname (minder dan 90 mg per dag). Een dagelijkse inname van 90 mg isoflavonen komt overeen met een consumptie van 800 tot 1200 ml sojamelkproducten per dag.