| |  |  | Praktijk voor Natuurgeneeswijzen Westerwolde | | alternatieve geneeskunde |
|  |
| ![]() |  |
| | | ![]() |  | |  | | |
Kinderen met ADHD hebben drie fundamentele problemen, ze kunnen zich moeilijk lang concentreren, zijn ze hyperactief en ze handelen impulsief .
Ongeveer 5% van de schoolgaande kinderen heeft tegenwoordig ADHD. Dit betekent dat in een klas van 30 kinderen er een of twee kinderen met ADHD zitten. Jongens en meisjes hebben de neiging om verschillende symptomen van ADHD te hebben. Onoplettendheid komt vaker voor bij meisjes, terwijl hyperactiviteit vaker voorkomt bij jongens. Een jongen die hyperactief is (schreeuwen, rennen,) valt meer op dan een meisje die onoplettend (dagdromen, vergeetachtig en snel afgeleid) is. Vandaar misschien dat de diagnose ADHD meer bij jongens dan bij meisjes wordt gesteld. Verschillende studies in de afgelopen jaren schatten dat tussen 30 procent en 70 procent van de kinderen met ADHD symptomen blijven vertonen in de volwassen jaren.
Wat zijn de oorzaken ADHD?
Artsen weten niet precies wat er mis gaat bij kinderen met ADHD . Maar ze denken dat de gedragsproblemen zijn gekoppeld aan de manier waarop het voorste deel van de hersenen werkt. Studies tonen aan dat dit deel van de hersenen langzamer werkt bij kinderen met ADHD dan bij andere kinderen. Kinderen met ADHD hebben een onbalans in de neurotransmitters in het voorste deel van de hersenen. Men veronderstelt dat er een gebrek is aan de neurotransmitter dopamine en noradrenaline. Zonder genoeg dopamine of noradrenaline, kan het voorste deel van de hersenen niet omgaan met en reageren op informatie op de manier waarop het zou moeten. Dit is waarom veel behandelingen met medicijnen voor ADHD tot doel hebben de hoeveelheid dopamine of noradrenaline in de hersenen te verhogen .
Conventionele behandeling; meestal gedragstherapie en / of medicijnen (ritalin, concerta)
Voeding en ADHD
• Essentiële tekortkomingen vet
• Vitamine en mineralen gebreken
• Voedselallergieën
• Pyroluria en de behoefte aan vitamine B6 en zink
Omega -3 vetten
Omega-3 vetzuren hebben een duidelijk kalmerend effect op veel kinderen met hyperactiviteit en ADHD. En veel kinderen met ADHD / hyperactiviteit hebben zichtbare symptomen van essentiële vet -deficiëntie zoals overmatige dorst, droge huid, eczeem en astma. Onderzoekers hebben een theorie dat kinderen met ADHD deficiënt zijn in essentiële vetten niet alleen omdat hun inname van voedsel zoals vis en noten onvoldoende is (hoewel dit niet ongewoon is) maar ook omdat hun behoefte groter is, de absorptie slecht is, of ze niet in staat zijn om deze vetten goed om te zetten in EPA en DHA, en van DHA in prostaglandines, die belangrijk zijn voor de hersenfunctie.
De omzetting van essentiële vetten kan worden geremd door het merendeel van het voedsel dat klachten bij kinderen met ADHD veroorzaken, zoals tarwe, zuivel en levensmiddelen die salicylaten bevatten.
Deze omzetting wordt ook belemmerd door tekortkomingen van de verschillende vitaminen en mineralen die helpen de enzymen die nodig zijn voor deze conversies - vitamine B3 ( niacine), B6, C, biotine en zink en magnesium. Tekort aan zink komt vaak voor bij kinderen met ADHD.
Onderzoek uitgevoerd aan de Purdue University in de VS bevestigde dat kinderen met ADHD een inadequate inname hebben van de voedingsstoffen die nodig zijn voor de omzetting van essentiële vetten in prostaglandines en lagere niveaus hebben van EPA en DHA dan kinderen zonder ADHD Suppletie met omega -3 essentiële vetzuren, pre- omgezet , samen met het omega-6 essentiële vet GLA , verminderde ADHD-symptomen zoals angst, aandachtmoeilijkheden en algemene gedragsproblemen
Onderzoek aan de Universiteit van Oxford met behulp van de omega 3 en omega-6- visolie-supplementen eye q: Gebleken is dat de waarde van deze essentiële vetten in een dubbelblind onderzoek bij 41 kinderen van 8 tot 12 jaar met ADHD symptomen en specifieke leerproblemen. Bij de kinderen die extra essentiële vetten in supplementen kregen werden zowel gedrag als leren beter binnen 12 weken.
Vitamines en mineralen
Zink en magnesium zijn de meest deficiënte voedingsstoffen bij mensen met ADHD.
In feite zijn symptomen van een tekort aan deze mineralen vergelijkbaar met symptomen van ADHD. Tekort aan magnesium bijvoorbeeld kan leiden tot overmatige friemelen, angstige rusteloosheid, slapeloosheid, coördinatieproblemen en leerproblemen (indien vergezeld gaand van een normale IQ) .
Poolse onderzoekers bestudeerden van 116 kinderen met ADHD hun niveaus van magnesium en kwamen tot de conclusie dat 95 procent van hen een tekort had - een veel hoger percentage dan dat van gezonde kinderen . Het team heeft ook nota genomen van een correlatie tussen de niveaus van magnesium en de ernst van de symptomen. Aanvulling van 200mg magnesium voor zes maanden aanzienlijk verminderd hyperactiviteit bij kinderen met ADHD, maar het gedrag in de controle groep die geen magnesium ontving verergerde.
Dr. Neil Ward van de Universiteit van Surrey kwam met een theorie die het verband tussen ADHD en dergelijke tekortkomingen kan verklaren. In een studie van 530 hyperactieve kinderen vond Ward, dat in vergelijking met kinderen zonder ADHD, een aanzienlijk hoger percentage van de kinderen diverse kuren antibiotica had gehad in de vroege jeugd. Uit nader onderzoek bleek dat kinderen die drie of meer van dergelijke kuren kregen vóór de leeftijd van drie jaar aanzienlijk lagere niveaus hadden van zink, calcium , chroom en selenium. Dit is waarschijnlijk omdat antibiotica een ontwrichtend effect heeft op de darmflora en daarom op de algehele gezondheid van de spijsvertering en absorptie van vitamines en mineralen aantast.
Voedselallergieën
Van alle mogelijkheden die tot nu toe onderzocht zijn, is de link tussen hyperactiviteit en voedselovergevoeligheid het duidelijkst.
In 2011 is uit onderzoek gebleken dat na het volgen van een hypoallergeen dieet, persoonlijk op maat gemaakt per kind, bij 64 % van de kinderen de ADHD was verdwenen.
Dit dieet heet het RED dieet, meer informatie kunt u hier vinden http://wetenschap.infonu.nl/onderzoek/57297-wetenschappelijk-onderzoek-adhd-dieet-of-red-dieet.html
Voedselallergieën kunnen worden verdeeld in twee soorten:
Type 1 in de klassieke , ernstige en onmiddellijke allergie het meest geassocieerd met pinda's en schaaldieren. Deze allergie betreft antilichaam IgE, terug te vinden in het bloed . Maar een zeer klein percentage van de voedselallergieën betreft een type IgE allergie (minder dan 5%)
Het tweede type omvat de IgG-antistoffen die werkt in een heel andere manier . Symptomen van deze allergieën kunnen veel en gevarieerd zijn en het kan vele uren duren eer ze verschijnen . Deze allergieën blijven vaak onopgemerkt om deze reden .
Uit een studie van dr. Joseph Bellanti van de Georgetown University in Washington DC bleek dat hyperactieve kinderen zeven keer meer kans hebben op voedselallergieën dan andere kinderen . Volgens zijn onderzoek werden 56 procent van hyperactieve kinderen in de leeftijd 7 tot 10 positief getest op voedselallergie, vergeleken met minder dan 8 procent van de 'normale' kinderen.
Kinderen met ADHD / hyperactiviteit kunnen ook gevoelig zijn voor additieven en conserveringsmiddelen. Een apart onderzoek vond dat 89 procent van de kinderen met ADHD reageerde op voedselkleuringen, 72 procent op aroma's, 60 procent tot MSG (smaakversterker), 45 procent op alle synthetische additieven, 50 procent op koemelk, 60 procent op chocolade en 40 procent op sinaasappelen
Andere stoffen die gedragsveranderingen kunnen induceren zijn tarwe, maïs, gist, soja, pinda's en eieren. De symptomen zijn sterk verbonden met zijn nasale allergie problemen en overmatig slijm, oorontstekingen, zwellingen in het gezicht en verkleuring rond de ogen , amandelontsteking, problemen met de spijsvertering, slechte adem, eczeem, astma, hoofdpijn en bedplassen.
Een aanzienlijk aantal hyperactieve kinderen zal verbetering vertonen door (tijdelijk)elimineren van voedingsmiddelen die kunstmatige kleurstoffen, smaakstoffen en conserveringsmiddelen bevatten; verwerkt en bereide levensmiddelen; en als ' boosdoener ' geïdentificeerde voedingsmiddelen. Sommige ouders hebben ook succes gehad met het Feingold dieet, niet alleen het verwijderen van alle kunstmatige additieven , maar ook levensmiddelen die van nature salicylaten bevatten.
Onderzoekers aan de Universiteit van Sydney in Australië ontdekten dat driekwart van de 86 kinderen met ADHD negatief reageerde op levensmiddelen met salicylaten. Deze omvatten pruimen rozijnen , frambozen , amandelen, abrikozen, kersen uit blik , zwarte bessen, sinaasappels, aardbeien, druiven , tomaten saus, pruimen, komkommers en Granny Smith appels. Salicylaten remmen de omzetting en het gebruik van essentiële vetten, en deze zijn vaak laag in hyperactieve kinderen . Dus in plaats van het vermijden van salicylaten, kan het helpen om gewoon de levering van essentiële vetten te verhogen.
Een plotselinge en volledige verwijdering van een voedingsstof uit het dieet kan leiden tot een verslechtering van de eerste symptomen en het hunkeren naar dat het voedsel . Dit gebeurt niet met een geleidelijke afschaffing . Alle belangrijke veranderingen in het voedingspatroon moet worden begeleid door een gekwalificeerde therapeut of voedingsdeskundige.
Voor meer informatie over pyroluria (HPU) zie het KEAC
Referenties:
1. Prinz RJ et al. . " Dietary correlaten van hyperactief gedrag bij kinderen, J Clin Psychologisch Consulting , Vol 48, 1980, pp . 760-69
2.S. Schoenthaler J. et al. . " Het effect van vitamine - gerandomiseerde mineralen supplementen op de gewelddadige en niet- gewelddadig antisociaal gedrag onder jongeren opgesloten ", J Nut Env Med , 1997
3. Langseth L. en J. Dowd , ' glucose tolerantie en hyperkinesie " , FD cosmet Toxicol , Vol 16, 1978, blz. 129
4.I. Colquhon en S. Bunday , "een gebrek aan essentiële vetten als een mogelijke oorzaak van hyperactiviteit bij kinderen ' , Medical Hypotheses , Vol 7, 1981, pp . 673-9
5. LJ Stevens et al. . " Essentiële vetmetabolisme in jongens met attention-deficit hyperactivity disorder ' , Am J Clin Nutr , Vol 65, 1995, pp . 761-8
6. JR Burgess , ADHD : observationele en interventionele studies, NIH workshop over omega-3 vetzuren in de psychiatrische stoornis , National Institutes of Health , Bethesda , Maryland , 1998
7. Richardson AJ et al. . kan de behandeling met een sterk onverzadigde vetzuren te verminderen ADHD-symptomen bij kinderen met specifieke leerproblemen : een gerandomiseerde gecontroleerde trial , papier gegeven op British Dyslexia Association Internationale Conferentie , de Universiteit van York , april 2001
8.A. Richardson en Puri B. , ' Een gerandomiseerde dubbelblinde , placebo- gecontroleerde studie naar de effecten van suppletie met sterk onverzadigde vetzuren op de ADHD - gerelateerde symptomen bij kinderen met specifieke leerproblemen ' , Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry , Vol 26 ( 2) , 2002, pp . 233-9
9.A. Richardson en Puri B. , ' Een gerandomiseerde dubbelblinde, placebo-gecontroleerde studie naar de effecten van suppletie met de sterk onverzadigde vetzuren over ADHD , Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry , 2002
10.B. Starobrat - Hermelin en T. Kozielec , ' De fysiologische effecten van magnesium suppletie op de hyperactiviteit bij kinderen met Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) : Positieve reactie op mondelinge laden test ' , Magnes Res , Vol 10 (2) , 1997, pp magnesium. 149-56
11. NI Ward, ' Evaluatie van klinische factoren in relatie tot kinderen hyperactiviteit ' , Environ Med J Nutr , Vol 7, 1997, pp . 333-342
12.NI Ward, ' hyperactiviteit en een voorgeschiedenis van gebruik van antibiotica ' , Voeding Practitioner , Vol 3 (3) , 2001, p. 12
13.B. O'Reilly, hyperactieve kinderen Support Group Conference , Londen , juni 2001
14.M. Boris D. en FS Mandel , 'voedingsmiddelen en additieven zijn vaak voorkomende oorzaken van het gebrek aan aandacht hyperactieve stoornis bij kinderen 'Ann Allergie, Vol. 72 ( 1994) , pp . 462-468
15.RJ Theil , ' Voeding based interventies voor ADD en ADHD " , Townsend Letter voor Artsen en patiënten , april 2000, pp . 93-5
16. AR Swain et al. . " Salicylaten , oligoantigenic voeding en gedrag ' , Lancet, Vol. 2 ( 8445) , 1985 , pp . 41-2
|
| |  | |  |
|
| | | | |
|
